In Europa is ongeveer 35% van de landbouwproductie rechtstreeks afhankelijk van deze insecten<\/strong>, goed voor ongeveer 75% van de voedseldiversiteit <\/strong>op ons bord.
Deze gratis ecologische dienst is wereldwijd naar schatting 235 tot 577<\/strong> <\/strong>miljard dollar<\/strong> per jaar waard.
Bestuivende insecten zijn daarom essentieel voor onze voedselvoorziening en werken letterlijk voor de hele mensheid.<\/p>\n\n\n\n
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zorgt niet alleen de honingproducerende honingbij voor bestuiving<\/strong>. Heel wat andere bestuivende insecten \u2014 hommels, metselbijen, zandbijen, behangersbijen, groefbijen<\/strong> maar ook vliegen, vlinders en kevers<\/strong> \u2014 spelen ook hun rol in dit werk van onmisbare waarde.<\/p>\n\n\n\n Toch zijn deze insecten de afgelopen dertig jaar sterk in aantal afgenomen. Europese studies melden een zeer significante afname van de insectenpopulaties, vooral te wijten aan het gebruik van pesticiden en insecticiden, het verlies en de versnippering van habitats, verstedelijking en de effecten van klimaatverandering. In Sint-Gillis, net als in de rest van Brussel, zijn deze kleine wezen een essentieel onderdeel van de natuur in de stad. Door ze te beschermen, versterken we de biodiversiteit en de gezondheid van onze wijken.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Wereldwijd zijn er ongeveer 20<\/strong> <\/strong>000 soorten wilde bijen<\/strong>. Deze bijen zijn meestal solitair<\/strong>, wat betekent dat elk vrouwtje haar eigen nest bouwt. Sommige leven echter in kleine kolonies, zoals hommels.<\/p>\n\n\n\n Ze maken hun nesten op verschillende plaatsen:<\/p>\n\n\n\n Som kun je hun ‘dorpen’ herkennen aan de kleine zandhoopjes met een rond gat tussen straatstenen.<\/p>\n\n\n\n Bijen verschillen sterk in grootte \u2014 van 2 mm tot 3 cm<\/strong> \u2014 en het bepaalt de bloemen waaraan ze zich voeden. Hoewel de gemeente Sint-Gillis sterk verstedelijkt is, herbergt ze een interessante biologische diversiteit. Uit de eerste onderzoeken is al gebleken dat er meer dan veertig soorten wilde bijen<\/strong> in de gemeente voorkomen, ofwel ongeveer een vijfde van de diversiteit in Brussel!<\/p>\n\n\n\n Het project ‘Sint-Gillis For Bees’<\/em><\/strong> werd gelanceerd om deze biodiversiteit beter te leren kennen en te beschermen.<\/p>\n\n\n\n Het doel is tweeledig:<\/p>\n\n\n\n Ook jij kunt je steentje bijdragen!<\/p>\n\n\n\n Producten voor onkruidbestrijding, insecticiden en andere schimmelwerende middelen tasten de gezondheid van bijen aan. Laat wilde bloemen groeien en plant lokale (inheemse) planten: Kies planten die veel stuifmeel en nectar produceren<\/strong>. En als die zonder pesticiden zijn gekweekt, nog beter!<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n Bijen hebben verschillende habitats nodig:<\/p>\n\n\n\n Deze eenvoudige faciliteiten zijn een viersterrenhotel voor veel soorten.<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n Door je observaties te registreren met de applicatie ObsIdentify<\/strong> of op de website waarnemingen.be<\/strong><\/a>, draag je rechtstreeks bij tot onze kennis van de Brusselse fauna.<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n De gemeente Sint-Gillis beheert een groot deel van de openbare ruimte: parken, pleinen, straten, bomen langs wegen, begroeide zones en nieuwe stedelijke inrichtingen. Met het project Sint-Gillis For Bees<\/strong> wil het gemeentebestuur het gebied aantrekkelijker maken voor wilde bijen en bestuivers<\/strong> door nauw samen te werken met verschillende diensten:<\/p>\n\n\n\n Dit grondige werk is niet eenvoudig: Sint-Gillis is erg dichtbebouwd<\/strong>, er is veel druk op de openbare ruimte en gevallen van vandalisme of wangedrag<\/strong> komen weleens voor. Wat het gemeentebestuur doet:<\/p>\n\n\n\n De straten en groene ruimten van de gemeente worden beheerd zonder gebruik van pesticiden om de gezondheid van de inwoners te beschermen en de biodiversiteit te bevorderen. Het planten van inheemse bomen en heggen, het planten van bloembollen en aanleggen van bloemperken, het inzaaien van bloemenweiden en het sporadisch maaien van gazons zijn slechts enkele maatregelen die de stad mooier, luchtiger en natuurvriendelijker maken. Zelfs voor \u00ab\u00a0onkruid\u00a0\u00bb, de wilde planten die tussen de stoeptegels groeien, is een rol weggelegd. Ze voorzien bijen en andere bestuivende insecten van voedsel door de seizoenen heen.<\/p>\n\n\n\n De straten en groene ruimten van de gemeente worden beheerd zonder gebruik van pesticiden om de gezondheid van de inwoners te beschermen en de biodiversiteit te bevorderen. Het planten van inheemse bomen en heggen, het planten van bloembollen en aanleggen van bloemperken, het inzaaien van bloemenweiden en het sporadisch maaien van gazons zijn slechts enkele maatregelen die de stad mooier, luchtiger en natuurvriendelijker maken. Zelfs voor \u00ab\u00a0onkruid\u00a0\u00bb, de wilde planten die tussen de stoeptegels groeien, is een rol weggelegd. Ze voorzien bijen en andere bestuivende insecten van voedsel door de seizoenen heen.<\/p>\n\n\n\n 70% van de wilde bijen zijn bodembewonend, dat wil zeggen dat ze hun nesten in de grond maken. Ze vestigen zich meestal op gunstig gelegen hellingen of dunbegroeide gazons, maar kunnen ook voorkomen tussen stoeptegels. Bijen graven gangen in de grond of door de zandvoegen van voetpaden. Ze leggen hun eitjes in kleine pijpjes waar ze stuifmeel achterlaten als voeding voor de larven. Het heen en weer vliegen van deze grondbijen dicht bij de grond duurt slechts enkele weken. Maak je geen zorgen, het is volkomen ongevaarlijk!<\/p>\n\n\n\n Slechts een derde van de wilde bijen nestelt in holtes, hout of holle stengels. De meeste wilde bijen zijn bodembewonend en maken hun nesten dus in de grond. Het plaatsen van insectenkasten is daarom alleen nuttig voor bepaalde soorten. Grote insectenhotels kunnen interessant zijn om verschillende soorten en hun levenswijze te observeren maar kunnen ook roofdieren aantrekken en de ontwikkeling van ziektes in de hand werken.<\/p>\n\n\n\n Slechts een derde van de wilde bijen nestelt in holtes, hout of holle stengels. De meeste wilde bijen zijn bodembewonend en maken hun nesten dus in de grond. Het plaatsen van insectenhotels is daarom alleen nuttig voor bepaalde soorten. Grote insectenhotels kunnen interessant zijn om verschillende soorten en hun levenswijze te observeren, maar ze lopen het risico dat ze het verschijnen van roofdieren en de ontwikkeling van ziekten aanmoedigen.<\/p>\n\n\n\n Het planten van honingdragende planten aan de voet van bomen fleurt de straat op, prikkelt onze zintuigen en is een genot voor bestuivende insecten. Honingdragende planten produceren nectar en\/of stuifmeel, het enige voedsel voor wilde bijen. Sommige bijensoorten eten een breed scala aan planten en noemen we generalistische bijen. Andere, gespecialiseerde bijen, hebben meer uitgesproken voedselvoorkeuren. Sommige chelostoma, piepkleine bijtjes van slechts een paar millimeter lang, hebben klokjesbloemen nodig om in hun levensonderhoud te voorzien.<\/p>\n\n\n\n Door verschillende planten aan de voet van bomen te planten, kunnen het hele jaar door bestuivende insecten worden aangetrokken: van de bolgewassen die vroege bijen zoals zandbijen en sachembijen aan het begin van het seizoen voeden, tot de heide en de calluna die in de herfst bloeien, en het kaasjeskruid dat hommels en groefbijen in de zomer in verrukking brengt.<\/p>\n\n\n\n Bijvriendelijke bloemperken zijn aangelegd om bestuivers te ondersteunen. <\/p>\n\n\n\n
Deze massale afname brengt niet alleen de ecosystemen in gevaar, maar ook onze voedselzekerheid.<\/p>\n\n\n\n\ud83d\udc1d Wildebijen: een ongelooflijke diversiteit<\/em><\/strong><\/h5>\n\n\n\n
Er zijn meer dan 400 soorten<\/strong> in Belgi\u00eb, waarvan ongeveer 200 in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n![\"Pr\u00e9sentation](\"https:\/\/maisonecohuis.be\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/Cahier-de-balades_1060forbees_fr-1_page-0001-compress.png\")
<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n
Sommige bijen voeden zich met een brede waaier aan plantensoorten, terwijl andere slechts in verband worden gebracht met \u00e9\u00e9n enkele soort. Aangezien de straal van hun voederplaatsen relatief beperkt is, van enkele tientallen tot enkele honderden meters, moeten ze voedsel vinden in de buurt van hun slaapplaats<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n\ud83c\udf3c Een nog vrijwel onbekend stedelijk gebied<\/em><\/strong><\/h5>\n\n\n\n
Een project geco\u00f6rdineerd door:<\/h6>\n\n\n\n
\n
\n
\ud83d\udca1 Hoe kun je de wilde bijen in Sint-Gillis helpen?<\/em><\/strong><\/strong><\/em><\/strong><\/h5>\n\n\n\n
\ud83c\udf31 1. Geen pesticiden!<\/strong><\/strong><\/summary>\n
Kies voor ecologisch beheer van je tuin, je balkon en je voetpad: nooit pesticiden.<\/strong><\/p>\n\n\n\n\ud83c\udf3c 2. Bloemen laten groeien … het hele jaar door<\/strong><\/strong><\/summary>\n
klokjesbloemen, klavers, lipbloemigen, paardenbloemen, salie, knoopkruid, braamstruiken, klimop, enz.<\/p>\n\n\n\n\ud83e\udeb5 3. Schuilplaatsen cre\u00ebren<\/strong><\/strong><\/summary>\n
\n
\ud83d\udeb6\u200d\u2640\ufe0f 4. Observeren en delen<\/strong><\/strong><\/summary>\n
\ud83c\udf3f Wat doet de gemeente Sint-Gillis?<\/em><\/strong><\/strong><\/strong><\/em><\/h5>\n\n\n\n
\n
Desondanks neemt de gemeente een reeks concrete, gestructureerde en ambitieuze initiatieven om wilde bijen te beschermen.<\/p>\n\n\n\nEcologisch beheer<\/strong>, een bondgenoot voor bijen<\/summary>\n
<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n<\/figure>\n<\/details>\n\n\n\nBloemenweiden<\/strong>, kleur en biodiversiteit<\/summary>\n
<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n<\/figure>\n<\/details>\n\n\n\nBijen op de voetpaden<\/strong>!<\/summary>\n
<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n<\/figure>\n<\/details>\n\n\n\nInsectenkasten<\/strong><\/summary>\n
De beste keuze zijn hardhouten stammen met gaten van verschillende diameters, kleine bundels van holle stengels (kaardebol, wilde wortel, enz.) of mergstengels (vlier, framboos, enz.). Een andere mogelijkheid is om de bijen de stengels van kleine fruitbomen of heggen te laten koloniseren door het snoeien van struiken en heesters te beperken.<\/p>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n<\/figure>\n<\/details>\n\n\n\nDood hout<\/strong> doet leven<\/summary>\n
De beste keuze zijn hardhouten stammen met gaten van verschillende diameters, kleine bundels van holle stengels (kaardebol, wilde wortel, enz.) of mergstengels (vlier, framboos, enz.). Een andere mogelijkheid is om de bijen de stengels van kleine fruitbomen of heggen te laten koloniseren door het snoeien van struiken en heesters te beperken.<\/p>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\nBloemen aan de voet van bomen<\/strong><\/summary>\n
<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n<\/figure>\n<\/details>\n\n\n\nBijvriendelijke bloemperken<\/strong><\/strong><\/summary>\n
De aangeplante soorten bieden het hele jaar door een aantrekkelijke bloei:
bollen en heesters bloeien aan het begin van het seizoen, vaste planten bloeien in de lente of de zomer.
Deze bloemen leveren stuifmeel en nectar, toegankelijk voor zowel bijen met een lange als met een korte tong.
Planten kunnen ook nestmateriaal leveren voor wilde bijen:
de holle stengels van kaardebol vormen een nest voor behangersbijen,
de haartjes op de Byzantijnse distel worden door grote wolbijen gebruikt om hun nesten te maken,
ronde stukjes blad worden door luzernebehangersbijen uitgesneden om de randen van hun nesten te bekleden, enz.
Houtblokken of zandhopen bieden hen nestplaatsen.<\/p>\n\n\n\n